Uzun yazının sonunda Gürcistan Cumhurbaşkanı Mihail Sakaşvili’nin yaşananların ardından bir görüşe daha da sıkı sarılması gerektiği belirtildi. Dergiye göre, Gürcistan’ın toprak bütünlüğüne katkıda bulunmanın en iyi yolu, ülkede tam anlamıyla liberal bir demokrasinin teşvik edilmesi. The Economist, “O zaman belki de bir gün, ayrılıkçı bölgeler Gürcistan’a dönmeyi düşünebilir” ifadesini kullandı.
Dergiye göre bu süreci ilerletmekte iki gelişme kilit önem taşıyor.
Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan’ın bir gün Avrupa Birliği’ne aday olabilmeleri yönünde umutların, halen bu ne kadar uzak görünse de canlandırılması.
Rusya’nın etkisini dengelemek için iyi konumda olan bölgedeki tek NATO ülkesi Türkiye’yle birlikte çalışılması.
The Economist, Türkiye’nin savaştan hemen sonra Rusların bile destekledikleri “Kafkasya İstikrar ve İşbirliği Platformu” önerisini ortaya attığını hatırlattı. Dergi Türk şirketlerinin dikkat çekici bir şekilde Gürcistan’da, Azerbaycan’da hatta gizlice Ermenistan’da dahi aktif olduklarını vurguladı.
Economist şöyle yazdı:
“Eğer Türkler Ermenistan’la ilişkilerini sınırı da açarak geliştirebilirlerse, Kafkasya’da Rusların düne kadar oynadığından çok daha aktif rol oynayabilirler. Türkiye ve üç Kafkas ülkesinin cesaretlendirilmeye ihtiyacı var. Bu da, Avrupa Birliği’nin Nabucco Doğalgaz Boru Hattı’nı kararlı bir şekilde destekleme kararı almasıyla başlayabilir.”
