Le Clezio ‘Orhan Pamuk’vari bir yazar

Pınar Kür:
CLEZIO’YU OKUDUM AMA BENDE İZ BIRAKMADI
Benim adayım falan yoktu. Ben Nobel’le ilgilenmiyorum. İnsan, “ay şu alsın, bu mu alacak?” diye -gençlik döneminde daha çok merak ediyor. Clezio’nun birkaç eserini okudum, ama çok zaman önce. Benim Fransa’da öğrenci olduğum dönemlerde o da genç bir yazar olarak ilk kitabını yayınlamıştı. Okumuştum ama bende çok iz bırakmamıştı. Zaten bu 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra dünyada çok fazla iz bırakan yazar çıkmadı.


Nobel Edebiyat Ödülü Le Clezio’nun



Foto Galeri: Nobel’in sahibi Le Clezio


Doğan Hızlan:
BELKİ BİR TANE KİTABINI OKUDUM
Yakından takip ettiğim bir yazar değildi. Belki bir tane kitabını okudum ama onu bile hatırlamıyorum.

Mario Levi:
BÜYÜK BİR SÜRPRİZ OLDU
Benim için büyük sürpriz oldu. Hatta o kadar görünürde olamayan bir yazar ki açıkçası yaşayıp yaşamadığından bile emin değildim. Bu bakımdan benim için sevindirici bir sürpriz oldu. Le Clezio ortalıklarda görünmemeyi tercih eden bir yazar. Bu yönüyle de beni her zaman çeken bir yazar. Kaleminin ardında duran yani gündeme girebilmek için edebiyat dışı herhangi bir yola sapmayan, gerçek ve has edebiyat yapan yazarlardan biri. Günümüzde Fransızca’yı en iyi kullanan yazarlardan biri. Edebiyat işçiliği olan bir yazar.

FRANSA’DA BİRÇOK OKUR ONU TANIMIYOR
Fransa’da belirli bir kesim tarafından çok önemsenen, saygı duyulan bir yazar ama hiçbir zaman çok popüler olmamış. Le Clezio’yu Fransa’da birçok okur tanımıyor. Ama bu Le Clezio’nun bilinçli bir tercihi ve doğru bir tercihtir. Ödülü alması kesinlikle tartışılamaz. Has bir edebiyatçı, inanılmaz bir dil işçiliği, derinliği, tavrı, duruşu olan, dörtdörtlük bir yazar. Tek eksiği pazarlamasının zayıf olması ki buna da zayıflık denemez. Bu da Nobel ödül komitesinin çok popüler olmayan yazarları da değerlendirdiğini gösteriyor.

ADAYLARIM OZ, KUNDERA, AUSTER’Dİ
Açıkçası benim adaylarım Amos Oz, Paul Auster ve Milan Kundera’ydı. Sevdiğim bu üç ismin de almamasından üzüntü duymadım çünkü Le Clezio’nun aldığını duyunca çok mutlu oldum.

Leyla Erbil:
DOĞRU KARAR OLDUĞU İÇİN SÜRPRİZ
Benim alması muhtemel isimler içinde bir favorim yoktu. Le Clezio da sevdiğim yazarlardan biri. Biraz sürpriz olduğunu söyleyebilirim. Adı geçen isimlerin arasından Le Clezio’yu seçmeleri bence doğru bir karar.

BÖYLE YAZARLAR ÇOK KALMADI GÜNÜMÜZDE
Ben zaten kendisini çok öne çıkaran yazarları sevmiyorum. Le Clezio öyle bir isim değil. Kendinden emin olduğu için kendini geriye çekmiş. Kendini paketlemeye, reklama vermemiş. Böyle yazarlar çok kalmadı günümüzde. Benim Türkiye’den adaylarım ise Gülten Akın, Ahmet Oktay ve Enis Batur.

Cüneyt Ayral:
‘ORHAN PAMUK’VARİ BİR YAZAR...
Yazarı tanıyorum. Orhan Pamuk-vari bir yazar; bağımsız bir entelektüel, dünyaya doğru bakabilen bir adam. İnsanları doğru anlatmış bir adam. O açıdan değerlendirmek lâzım.

FRANSIZLARIN BU ÖDÜLE ÇOK SEVİNECEĞİNİ SANMIYORUM
Fransızların bu ödüle çok sevineceğini sanmıyorum. Fransızlar tutucu bir toplumdur. Ve edebiyatta reklamın çok geçerli olduğu bir toplumdur. O nedenle sevinemeyeceklerdir. Onlar daha ortalıkta bir isim alsın diyebilirlerdi belki.

Metin Celâl:
BENİM FAVORİM PHILIPPE ROTH’TU AMA
Türkiye’de hemen hemen bütün kitapları çıkmış bir yazar. O anlamda Türkiye’de tanınan bir yazar diye düşünüyorum. Benim ilgimi çeken şey, Amerikan yazarlarına Nobel ödülünün verilmemesi. Bununla ilgili fikir, niyet de belirtmişler. Onun dışında garibime giden bir şey yok. Benim favorim Philippe Roth’tu ama Amerikalılara vermeyeceğiz diye düşündükleri için vermemişler. Nobel Edebiyat Ödülü her sene tartışılan bir ödül. Bu anlamıyla da, kime verildiğiyle de tartışılıyor. Ama aynı zamanda tabii ki o yazarlara dikkatimizi çekiyor ve onlarla ilgilenmemizi sağlıyor. Bu vesileyle gördük ki, Türk yayıncılığı hemen hemen önemli hiçbir yazarı kaçırmıyor ve onları Türkçe’de değerlendiriyor. Bu da Türkiye’deki yayıncılık açısından gurur verici bir şey.

Tarık Günersel:
AKLIMDA ÜÇ İSİM VARDI
Ciddi bir yazar. Bu vesileyle okuma listemde öncelik taşıyan yazarlardan biri haline geldi. PEN olarak Yaşar Kemal, Leyla Erbil ve İlhan Berk’i aday göstermiştik. Orhan Pamuk’a ödül verildiği için Türkiye’den hemen bir kişiye daha yakın zaman içinde Nobel verilmesi beklenmiyordu. Benim aklımda Nobel için üç isim vardı: Margaret Atwood, Carlos Fuentes, Amos Oz.