Dişli: Rüşvete şahit tutulur mu?

Basında yer alan başlıksız belgenin “eski ortağına kredi temininde yardımcı olduğunu gösteren bir belge olduğunu” öne süren Dişli, “Bu bir iş takibi veya rüşvet belgesi değildir” dedi.

Dişli, “Rüşvet belgesine 2 şahit tutulur mu, 4 kişiye 4 nüsha yapılıp dağıtılır mı?” diye sordu.

“CHP’Lİ ÜYELER DE ONAY VERDİ”
Dişli, Silivri Belediye Meclisi’nin “25 bin ölçekli Silivri revizyon ve ilave çevre düzeni planına ilişkin 4 Ekim 2002 tarihinde karar aldığını ve bu kararın onay için İstanbul Bayındırlık İmar İl Müdürlüğü’ne gönderildiğini” söyledi.

Silivri Belediyesi Meclisi’nin 16 Ocak 2003 tarihinde 25 bin ölçekli çevre düzeni planını kabul ettiğini ve buna ilişkin yazının yine Bayındırlık İmar İl Müdürlüğü’ne gönderildiğini anlatan Dişli, bu planların 21 Temmuz 2004 tarihinde onaylandığını kaydetti.

Bu şekilde 6, 7, 8 numaralı parselleri de içine alan bölgenin “ticaret alanı” olarak onaylandığını anlatan Dişli, “Tüm bu 25 bin, 50 bin ölçekli onayı alan CHP’li belediye bunu niye yaptı?” diye sordu.

Şaban Dişli, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi İmar ve Bayındırlık Komisyonu’nun, 21 Ocak 2007 tarihinde, Silivri Alibey Mahallesi söz konusu ada ve parsellere ilişkin imar değişikliği talepleri hakkında yaptığı inceleme sonucunda hazırladığı raporda, “birtakım tadillerle imar değişikliği yapılmasının uygun olduğuna” oy birliğiyle karar verdiğini söyledi.

“Bu kararı verenler arasında 2 CHP ve 1 ANAVATAN’lı üyenin de bulunduğunu” anlatan Dişli, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 12 Nisan 2007 tarihinde komisyon raporun onanmasına karar verdiğini, toplantıya 330’u aşkın belediye meclisi üyesinin katıldığını ve sadece bir üyenin “ret” oyu kullandığını bildirdi.

“RİCADA BULUNMADIM”
Dişli, Silivri Belediye Meclisi’nin daha sonra 11 Mayıs 2007 tarihinde söz konusu alana 1/1000 ölçekli uygulama imar planı tadilatını kabul ettiğini kaydederek, sözlerini şöyle sürdürdü: “Bu süreçlerin tamamının, benim ilgim ve bilgim dışında usul ve yasaya uygun olarak gerçekleştiğini tespit ettim. Silivri’deki imar değişikliğiyle ilgili hiç kimseyle görüşmedim, hiç kimseye ricada bulunmadım. Silivri Belediye Başkanı, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı veya belediye meclisi üyeleri ya da yetkilileri ile dolaylı yada doğrudan kesinlikle konuşmadım, ricada bulunmadım.”

“KÖYLÜ DEĞİL, İŞADAMI”
Dişli, söz konusu parsellerin “köylü vatandaşlar kandırılarak alındığı ve büyük rant elde edildiği” iddiasının da “iftira olduğunu” ifade ederek, bu parsellerden 6 numaralı parselin Hazine’den açık artırma yoluyla, 7 ve 8 numaralı parsellerin ise köylülerden değil Türkiye’nin sayılı işadamlarından alındığını söyledi.

”TAKİPSİZLİK KARARI VERİLDİ”
Bu konunun, “ortaklardan birinin gayrimenkulün satış fiyatındaki fahiş farkı gördükten sonra ortaya çıktığı” iddiasının da yalanlayan Dişli, bu iddiaları gündeme getiren Aziz Sezginer’in Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne tapu iptal davası açtığını, ancak daha sonra davasından feragat ettiğini de dile getirerek, mahkeme kararının örneğini gösterdi.

Aziz Sezginer’in daha sonra Akademi Ofset AŞ’nin sahibi Mehmet Karasu’dan “defalarca ilave menfaat talebinde bulunduğunu, olumlu yanıt alamayınca Kartal Cumhuriyet Savcılığı’na şikayette bulunduğunu” ifade eden Dişli, “bu başvurunun yetkisizlik kararıyla Silivri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğini ve 8 Ağustos 2008 de başsavcılığın takipsizlik kararı verdiğini” anlattı.

“BELGEYİ KILIÇDAROĞLU’NA KAÇA SATTI?”
Kemal Kılıçdaroğlu’nun da 11 Ağustos tarihinde söz konusu iddialarla ilgili açıklamalarda bulunduğunu ifade eden Dişli, “Hukuk yolları tükenen Sezginer, Mehmet Karasu’ya giderek ‘kendisine açıktan ödeme yapmadığı takdirde ilgili evrakın içiriğini çarpıtıp, CHP kanalıyla medyaya ileteceğini’ söyleyerek tehdit ve şantajda bulunmuştur” dedi.

Karasu’nun bu konuda basın açıklamasındaki ifadeleri de okuyan Dişli, “Bu kadar para peşinde koşan Aziz Sezginer bu belgeyi sayın Kılıçdaroğlu’na kaç paraya satmıştır? Sayın Kılıçdaroğlu bunu açıklamak zorundadır” diye konuştu.

AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Dişli, medyanın ve CHP’nin bir kişinin tehdit ve şantajına bilerek veya bilmeyerek alet olduğunu öne sürdü.