Rapora göre, uzun zamandır işkolik olarak anılan ve şirketleri için kişisel hayatlarını feda etme isteği ile tanınan Japon çalışanların özellikle gençlerin önceliği ailelerine ve finansal gelirlerine vermeye başladılar.
Çalışanlar arasında ücretlerinin artışlarından memnun olanların yüzdesi 1990 yılında yüzde 15,7 iken bu oran 2005 yılında yüzde 6,2 düzeyine indi. Tatile çıkabilmelerinden dolayı mutlu olanların oranı 1990da yüzde 22,4 iken bu oran 2005 yılında yüzde 18,3e indi.